Κυριακή, 23 Αυγούστου 2015

Η νοημοσύνη ως εντροπική δύναμη

Αφού υπάρχει μαθηματική εξίσωση που υπολογίζει την ευτυχία (διαβάστε σχετικά ΕΔΩ), δεν θα υπήρχε και μια εξίσωση που να αναφέρεται στην νοημοσύνη;
intelligence equation
Η εξίσωση για την ευφυΐα
Λοιπόν, υπάρχει μια τέτοια εξίσωση και την παρουσίασε ο φυσικός Alex Wissner-Gross σε μια ομιλία του πριν από μερικούς μήνες.
O τίτλος της διάλεξης ήταν «Μια νέα εξίσωση για τη νοημοσύνη» και βασιζόταν στην εργασία που δημοσίευσε μαζί με τον C. E. Freer στο περιοδικό Physical Review Letters:
Η εξίσωση που παρουσίασε ο Alex Wissner-Gross ως εξίσωση της νοημοσύνης είχε την μορφή:
\vec{F} = T \, \nabla S_{T}
Τα σύμβολα που περιέχονται στην παραπάνω εξίσωση αναγνωρίζονται εύκολα:
το \vec{F}  εκφράζει δύναμη, T  είναι η θερμοκρασία, \nabla  το ανάδελτα και S_{T}  η εντροπία.
Το νόημα της εξίσωσης αυτής, σύμφωνα με τον Wissner-Gross, είναι ότι η νοημοσύνη μπορεί να ιδωθεί ως μια φυσική δύναμη η οποία μεγιστοποιεί την μελλοντική ελευθερία δράσης. Υποτίθεται πως ένα ευφυές σύστημα προβλέπει καλύτερα το μέλλον και μπορεί να αλλάξει τον κόσμο προς τη σωστή κατεύθυνση.
Δεν μπορώ να πω αν ο Wissner-Gross έχει δίκιο ή όχι. Όμως έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι δίνει στη νοημοσύνη την μορφή μιας εντροπικής δύναμης.
Η εντροπική δύναμη είναι μια φαινομενολογική δύναμη που εμφανίζεται σε ένα σύστημα εξαιτίας της φυσικής τάσης προς αύξηση της εντροπίας. Δηλαδή οι εντροπικές δυνάμεις ουσιαστικά οφείλονται στον δεύτερο θερμοδυναμικό νόμο.
Όμως από που κι ως που το δεύτερο μέλος της εξίσωσης για τη νοημοσύνη, \vec{F} = T \, \nabla S_{T} , εκφράζει μια δύναμη ή μ’ άλλα λόγια, πως «αναδύεται» μια δύναμη από την εντροπία; Αυτό γίνεται κατανοητό αν γράψουμε την εξίσωση στη μια διάσταση:
F = T \, dS/dx
Τώρα μπορούμε εύκολα να την αποδείξουμε, ξεκινώντας από την θερμοδυναμική ταυτότητα
dE = T \, dS - P \, dV + \mu \, dN
όπου E  η ενέργεια του συστήματος, T  η θερμοκρασία, P  η πίεση, V  ο όγκος, \mu  το χημικό δυναμικό και N ο αριθμός των σωματιδίων του συστήματος.
Κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις, η παραπάνω εξίσωση μπορεί να γίνει απλούστερη
dE = T \, dS
Αν η ενέργεια και η εντροπία εξαρτώνται από την συντεταγμένη x, τότε παραγωγίζοντας ως προς x προκύπτει
dE/dx = T \, dS/dx
όπου η παράγωγος της ενέργειας εκφράζει δύναμη (την εντροπική δύναμη):
F(x) = T \, dS/dx
Η πίεση ενός ιδανικού αερίου ή το φαινόμενο της ώσμωσης είναι τα πιο κοινά παραδείγματα εντροπικών δυνάμεων. Και σύμφωνα με τον Wissner-Gross, φαίνεται να υπάρχει μια πιθανή σύνδεση μεταξύ της νοημοσύνης και της μεγιστοποίησης της εντροπίας, στην μορφή μιας εξίσωσης που εκφράζει εντροπική δύναμη.
Υ.Γ. Ο Erik Verlinde το 2010, στην εργασία του με τίτλο «On the Origin of Gravity and the Laws of Newton» υποστήριξε ότι και η βαρύτητα είναι μια εντροπική δύναμη! Αλλά αυτό είναι μια άλλη «ανάρτηση»…

the dark side of the moon

Η αθέατη πλευρά της Σελήνης


… από απόσταση 1,5 εκατομμυρίων χιλιομέτρων

(Image: NASA/NOAA)
(Image: NASA/NOAA)
Η πρώτη φορά που ο άνθρωπος φωτογράφησε την αθέατη πλευρά της Σελήνης ήταν το 1959 με το διαστημικό σκάφος Luna 3, από απόσταση 63.500 χιλιομέτρων.
Οι εικόνες του Luna 3 ήταν χαμηλής ανάλυσης και δεν έχουν καμία σχέση με τις φωτογραφίες που έστειλε στις 16 Ιουλίου 2015 ο δορυφόρος  Deep space Climate Observatory (DSCOVR), από πολύ μεγαλύτερη απόσταση – 1,5 εκατομμύρια χιλιόμετρα.
Κι αν αναρωτιέστε γιατί η αθέατη πλευρά της Σελήνης δεν είναι σκοτεινή τότε … μάλλον σας έχουν μπερδέψει οι Pink Floyd με το «The dark side of the moon»  !

1ος μεσημβρινός

Γιατί ο πρώτος μεσημβρινός της Γης μετακινήθηκε



Η διακεκομμένη γραμμή παριστάνει τον μεσημβρινό του Airy στο Γκρίνουιτς ή αλλιώς τον πρώτο μεσημβρινό. Η συνεχής γραμμή παριστάνει τη νέα θέση ου
Η διακεκομμένη γραμμή παριστάνει τον μεσημβρινό του Airy στο Γκρίνουιτς ή αλλιώς τον πρώτο μεσημβρινό. Η συνεχής γραμμή παριστάνει τη νέα θέση ου
Το 1884, οι χώρες που συμμετείχαν στο Διεθνές Συνέδριο Μεσημβρινού στην Ουάσινγκτον αποφάσισαν να ορίσουν τον πρώτο μεσημβρινό της Γης -με βάση τον οποίο υπολογίζεται το γεωγραφικό μήκος- ως τον μεσημβρινό που διέρχεται από το αστεροσκοπείο του Γκρίνουιτς έξω από το Λονδίνο. Σήμερα, όμως, ο πρώτος μεσημβρινός βρίσκεται 102 μέτρα πιο ανατολικά.
Ο λόγος για αυτή τη μάλλον μεγάλη διαφορά είναι το GPS, το οποίο χρησιμοποιεί δορυφόρους για να μετρά τις ακριβείς συντεταγμένες σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη. Η τεχνική αυτή διαφέρει σημαντικά από αυτές που χρησιμοποιούνταν παλαιότερα στο Γκρίνουιτς, εξηγεί μια νέα μελέτη για την ιστορία του πρώτου μεσημβρινού στην επιθεώρηση Journal of Geodesy.
Ο παραδοσιακός πρώτος μεσημβρινός σημειώνεται στο έδαφος γύρω από το αστεροσκοπείο με μια γραμμή από ανοξείδωτο χάλυβα, η οποία αν επεκτεινόταν θα συνέδεε τους δύο πόλους της Γης και θα έτεμνε κάθετα τον ισημερινό. Εξ ορισμού, το γεωγραφικό μήκος πάνω σε αυτή τη γραμμή είναι μηδέν μοίρες.
Μόνο μία τέτοια γραμμή, ή μεσημβρινός, περνά από κάθε σημείο του πλανήτη. Ο μεσημβρινός του Γκρίνουιτς υπολογίστηκε με ένα εξειδικευμένο τηλεσκόπιο, το τηλεσκόπιο μεσημβρινής διάβασης ή μεσημβρινό κύκλο, το οποίο μετρά τις θέσεις άστρων και επιτρέπει τον υπολογισμό της τοπικής ώρας.
Το σημαντικό είναι ότι το όργανο αυτό πρέπει να τοποθετείται σε απόλυτα κατακόρυφη θέση, η οποία υπολογιζόταν από ένα βαρίδι που κρεμόταν μέσα σε μια λεκάνη γεμάτη υδράργυρο ώστε να δημιουργεί μια επίπεδη, οριζόντια επιφάνεια.
Το πρόβλημα, εξηγεί η νέα αμερικανική μελέτη, είναι ότι το κατακόρυφο όπως μετράται με αυτή τη μέθοδο επηρεάζεται από τοπικές συνθήκες. Το κυριότερο είναι ότι η Γη δεν είναι μια τέλεια, ομοιογενής σφαίρα. Μεγάλες συγκεντρώσεις μάζας όπως τα βουνά διαταράσσουν τοπικά το βαρυτικό πεδίο και μαζί με αυτό τις αστρονομικές μετρήσεις των μεσημβρινών.
Αντίθετα, η τεχνολογία του GPS επιτρέπει στους ερευνητές να μετρούν το κατακόρυφο από το Διάστημα ως μια νοητή γραμμή που περνά ακριβώς από το κέντρο της Γης.
Όπως αναφέρουν οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια, του Αστεροσκοπείου του Αμερικανικού Ναυτικού, της Εθνικής Υπηρεσίας Γεωχωρικών Δεδομένων και Πληροφοριών και της εταιρείας Analytical Graphics, η απόκλιση των 102 μέτρων στο Γκρίνουιτς μπορεί πράγματι να υπολογιστεί με ακρίβεια από χάρτες του βαρυτικού πεδίου.
«Με την πρόοδο της τεχνολογίας, η αλλαγή του πρώτου μεσημβρινού ήταν αναπόφευκτη» συνοψίζει ο Κεν Σέιντελμαν, αστρονόμος του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια.
Σήμερα, μόνο οι τουρίστες που συμβουλεύονται το GPS στα κινητά τους τηλέφωνα αντιλαμβάνονται ότι η χαλύβδινη γραμμή στο έδαφος απέχει αρκετά από τον πραγματικό πρώτο μεσημβρινό. Όπως σχολιάζει ο Σέιντελμαν, «ίσως πρέπει να τοποθετηθεί [στο έδαφος] ένα νέο σημάδι που σημειώνει τον νέο πρώτο μεσημβρινό».
Βαγγέλης Πρατικάκης – news.in.gr – news.virginia.edu

REDOX tutorial

REDOX practice problems -- terminology; determination of ox-red, half re...

Παρασκευή, 21 Αυγούστου 2015


What is fire ?


ΣΕΛΗΝΗ ΚΑΙ ΝΕΟΝ

Η ατμόσφαιρα της Σελήνης περιέχει νέον

Posted on 19/08/2015
0

Αν και σχετικά άφθονο, το νέον δεν είναι αρκετό για να κάνει όλο το φεγγάρι να λάμπει σαν φωτεινή επιγραφή, επειδή η ατμόσφαιρά του είναι περίπου 100 τρισεκατομμύρια φορές λιγότερο πυκνή από τη γήινη.ladee-lunar-orbitΜπορεί κανείς από τώρα να φανταστεί μια διαφημιστική πινακίδα να αναβοσβήνει τα βράδια στο φεγγάρι, καθώς η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) επιβεβαίωσε για πρώτη φορά ότι η ατμόσφαιρα της Σελήνης περιέχει νέον και μάλιστα σε μεγάλη ποσότητα. Το νέον είναι ένα αέριο που χάρη στην έντονη λάμψη του χρησιμοποιείται, μεταξύ άλλων, ευρέως στις φωτεινές επιγραφές στη Γη.
Οι επιστήμονες υποπτεύονταν εδώ και δεκαετίες, ήδη από την εποχή των αποστολών «Απόλλων», ότι η λεπτή σεληνιακή ατμόσφαιρα περιέχει νέον, αλλά η οριστική επιβεβαίωση έρχεται μετά την ανάλυση των στοιχείων του δορυφόρου LADEE (Lunar Atmosphere and Dust Environment Explorer).
Η ανακάλυψη έγινε από ομάδα ερευνητών με επικεφαλής τον πλανητολόγο Μεχντί Μπένα του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA και του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ. Αν και σχετικά άφθονο, το νέον δεν είναι πάντως αρκετό για να κάνει όλο το φεγγάρι να λάμπει σαν φωτεινή επιγραφή, επειδή η ατμόσφαιρά του (που τυπικά λέγεται εξώσφαιρα γιατί είναι τόσο αραιή) είναι περίπου 100 τρισεκατομμύρια φορές λιγότερο πυκνή από τη γήινη.
Η σεληνιακή ατμόσφαιρα προέρχεται στο μεγαλύτερο μέρος της από τον ηλιακό άνεμο, το λεπτό ρεύμα ηλεκτρικά φορτισμένων σωματιδίων που πηγάζει συνεχώς από την επιφάνεια του Ήλιου και εκτοξεύεται στο διάστημα με μεγάλη ταχύτητα. Ο ηλιακός άνεμος περιέχει κυρίως υδρογόνο και ήλιον, καθώς επίσης άλλα χημικά στοιχεία, μεταξύ των οποίων τα αέρια νέον και αργόν.
Σύμφωνα με τα όργανα του LADEE, το οποίο σκοπίμως συνετρίβη το 2014 στην επιφάνεια του φεγγαριού, αφού ολοκλήρωσε τις παρατηρήσεις του από ψηλά, η εξώσφαιρα της Σελήνης περιέχει κυρίως ήλιον, νέον και αργόν. Ανάλογα με τη φάση της σεληνιακής μέρας, αυξομειώνεται η ποσότητα αυτών των αερίων, με το νέον να κορυφώνεται στις 4 π.μ., το ήλιον στη 1 π.μ. και το αργόν κατά την ανατολή του Ήλιου.

Σάββατο, 8 Αυγούστου 2015

η αθέατη πλευρά της σελήνης

Planet Earth seen from space (Full HD 1080p) ORIGINAL

ΦΘΙΝΟΥΣΕΣ ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΜΕΝΕΣ ΤΑΛΑΝΤΩΣΕΙΣ

Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2015

ΑΠΩΛΕΙΑ ΕΠΑΦΗΣ + ΡΥΘΜΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΩΝ ( Δ..../Δt )

Around Stockholm on a bicycle



ecomobility

Copenhagen freewheeling - where cycling is normal

Cykelslangen & Bryggebroen | Copenhagen GoPro Bike Ride



ποδηλατόδρομος !!!!!!!!!!!!!!!

Cycling Copenhagen, Through North American Eyes

Copenhagen bike city




σημειώσεις στις φθίνουσες ταλαντώσεις

Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Univers de particules

Univers de particules
Univers de particules