Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2015

ένα μικρό test στην πίεση

σχέση πίεσης εμβαδού επιφάνειας

υπολογισμός πίεσης

δυνάμεις : πώς τις σχεδιάζουμε στα αντικείμενα ;


Δυνάμεις : πού και από πού ;


Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2015

τα emails καταστρέφουν το περιβάλλον !

τα e-mails καταστρέφουν το περιβάλλον

The scale of the universe

μείωση και μίτωση

δυνάμεις σε ένα αντικείμενο

παγκόσμιο κλίμα

ΝΟΜΟΙ ΤΟΥ ΝΕΥΤΩΝΑ ΜΕ ΕΙΚΟΝΕΣ


Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2015

ΣΥΝΙΣΤΑΜΕΝΗ ( ΟΤΑΝ Η ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΙΝΟΥΜΕΝΟΥ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ )


ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΥ


ΣΥΝΙΣΤΑΜΕΝΗ


ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ


ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ


ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΤΑΧΥΤΗΤΑΣ


ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΔΥΝΑΜΕΩΝ


ΔΙΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΚΥΤΤΑΡΟΥ

DNA + RNA

Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2015

ταχύμετρο

πώς μεταβάλλεται η αδράνεια όταν αλλάζει η ταχύτητα του σώματος ;

 

αδράνεια και κίνηση

σχεδιασμός δυνάμεων

Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2015

δύο μάζες σε ένα κατακόρυφο ελατήριο

τηλεσκόπιο Hubble

μάζα στον Άρη

μάζα vs Βάρος

επιτάχυνση της βαρύτητας

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2015

γη και δορυφόρος


Η τιμή της επιτάχυνσης της βαρύτητας στην επιφάνεια ενός άγνωστου Πλανήτη


Η τιμή του g στην επιφάνεια του Άρη


Βαρυτική δύναμη και μάζα


Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2015

Οι τρεις δρομείς

η πυκνότητα του Κρόνου

το μανταρίνι αλλάζει ,..πυκνότητα !

1.3

πυκνότητα

το αργό,... καβούρι

Ύλη και πυκνότητα


φθίνουσες ταλαντώσεις , ποσοστιαίες μεταβολές ενέργειας και πλάτους

κρούσεις

κρούσεις

Αν όλα τα ψάρια των ωκεανών εξαφανίζονταν , πόσο θα έπεφτε η στάθμη των ωκεανών ;


Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2015

 Ν ΝΕΥΤΩΝΑ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΕΙΣ
https://sites.google.com/site/promavroudis1/biologia-a-gymnasiou/apotokyttarostonorganismo
ΠΟΣΟ ΖΟΥΝ ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ ΓΝΩΣΤΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ

Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2015

Η μέτρηση της απόστασης Γης Σελήνης


AGYMNΣτην πρώτη Γυμνασίου  στο μάθημα της Φυσικής   το αντίστοιχο βιβλίο έχει τίτλο «H Φυσική με Πειράματα».
Το πρώτο μάθημα αναφέρεται στις μετρήσεις μήκους και την μέση τιμή και μεταξύ άλλων ζητείται από τους μικρούς μαθητές να απαντήσουν στο ερώτημα:
γησεληνηΤο ερώτημα αυτό οδήγησε πολλούς μαθητές (αλλά και τους γονείς τους) στο διαδίκτυο ψάχνοντας απεγνωσμένα την σωστή απάντηση.
Έτσι εξηγείται και το γεγονός ότι μια παλιότερη ανάρτηση του physicsgg με τίτλο «Η μέτρηση της απόστασης Γης – Σελήνης» βρίσκεται μόνιμα ανάμεσα στα πιο δημοφιλή άρθρα. Φυσικά η απάντηση που πρέπει να δώσουν οι μαθητές της πρώτης γυμνασίου δεν είναι η μέθοδος που περιγράφεται στο άρθρο αυτό.
Η «σωστή» απάντηση βρίσκεται στο παρακάτω απόσπασμα από την χιουμοριστική σειρά Big Bang Theory (3oς κύκλος επεισόδιο 23 – Τhe Lunar Excitation):
Σύμφωνα με το βίντεο αυτό, o πρωταγωνιστές εκτοξεύουν με το λέιζερ που έχουν εγκαταστήσει στην ταράτσα του σπιτιού τους (!), παλμούς φωτός προς τη Σελήνη. Το λέιζερ στοχεύει έναν από τους ανακλαστήρες που τοποθέτησαν οι αστροναύτες των αποστολών Απόλλων στη Σελήνη.
Οι παλμοί φωτός ανακλώνται στον ανακλαστήρα της Σελήνης και επιστρέφουν πίσω σε χρονικό διάστημα 2,5 δευτερολέπτων, αφού έχουν διανύσει την απόσταση Γης – Σελήνης δυο φορές. Οπότε, πολλαπλασιάζοντας την ταχύτητα του φωτός, 300.000 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτα, επί 2,5/2 =1,25 δευτερόλεπτα,
προκύπτει ότι η απόσταση Γης- Σελήνης είναι 375.000 χιλιόμετρα.
(Για περισσότερες τεχνικές λεπτομέρειες διαβάστε π.χ. ΕΔΩ: High-Precision Measurement of the Earth-Moon Distance)
Apollo_11_Lunar_Laser_Ranging_Experiment
Ο ανακλαστήρας που τοποθέτησε η αποστολή Απόλλων 11 στην Σελήνη
Tώρα, όσον αφορά για το αν έπρεπε να υπάρχει αυτή η ερώτηση στο βιβλίο της πρώτης Γυμνασίου (και όχι μόνο αυτό) έχει ανοίξει ένας διάλογος ΕΔΩ: ylikonet.gr, απ’ όπου παραθέτουμε την άποψη του Ανδρέα Ιωάννου Κασσέτα:
«… Η ερώτηση “πώς νομίζεις ότι μετράμε την απόσταση Γης – Σελήνης ;” είναι ατυχής γιατί είναι ιδιαίτερα δύσκολο να βρεθεί κάποιος 12χρονος που «να νομίζει κάτι». Πόσοι 12χρονοι ξέρουν ότι υπάρχουν τρεις ανακλαστήρες τοποθετημένοι εδώ και 40 περίπου χρόνια από Αμερικανούς στο σεληνιακό έδαφος αλλά και ένας ακόμα από τους Σοβιετικούς; Ωστόσο η αναδιατύπωση «Υπάρχουν τέσσερις ανακλαστήρες εγκατεστημένοι στο σεληνιακό έδαφος. Μπορείτε να φανταστείτε πώς μετρούν οι ερευνητές της εποχής μας ότι η απόσταση Γης Σελήνης είναι 384.000 περίπου χιλιόμετρα ; » μπορεί να οδηγήσει σε κάτι γόνιμο αλλά και στη συζήτηση εάν τους ανακλαστήρες τους εγκατέστησαν άνθρωποι που βρέθηκαν στο φεγγάρι….»

Χημική Κινητική

αατ και απώλεια επαφής

Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2015

Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2015

ανθρώπινες πόλεις

Πώς μετράμε το μήκος ;

1.3

ανακρίνοντας τους χάρτες

χάρτες - κατηγορίες

Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2015

How many trees are there in the world?

Steve Jobs tells us a secret

Albert Einstein- How I See the World

Albert Einstein's Theory of Relativity

A Visit to Isaac Newton's Home

Pascals Vases - Anna Spitz Συγκοινωνούντα δοχεία

Surface of Mars - By NASA/JPL (http://photojournal.jpl.nasa.gov/catalog/PIA02405) [Public domain], via Wikimedia Commons

Can we make an artificial Earth-like atmosphere on Mars?

Short answer: Mars has an atmosphere, but it’s about 170x thinner than earth and it’s 96% carbon dioxide, making it kinda shitty for life, and we’re probably not changing this any time soon.
Long answer: Think about what an atmosphere is. It’s an razor thin envelope of gas that wraps around the surface of a planet. There’s no way to fake that. You don’t want an artificial atmosphere, so much as you are actually asking for a real bona fide atmosphere.
So what are we working with? Mars’ atmosphere is primarily CO2, so that’s a bit of a problem. Carbon dioxide is toxic to people in large amounts, so people will have to stay in doors. Additionally, air pressure is low, about half a percent of the atmospheric pressure on earth. There’s two ways increase the air pressure: add a lot of gas so the atmosphere gets a lot heavier and presses down harder at the surface level, or adding a lot of mass to the planet so that it will have a stronger force of gravity on the air, pulling down harder on the gas. I guess I forgot to mention that these aren’t really feasible. Mars’ atmosphere current has a mass of 2.5 × 1013 kilograms. This is about 1% the mass of Mt Everest. Since the mass of the planet is probably harder to change than the mass of the atmosphere, we’d need to increase the mass of this atmosphere by about 200x in order to even get close to the air pressure in the Himayalas (which is way less than sea level). Good luck getting 2 Mt Everest’s worth of gas onto Mars.
But what if we wanted to make Mars habitable? Well there’s a large science fiction literature about this idea, called terraforming. Terraforming involves processing the natural atmosphere of a planet or moon into one that is more earth like. In the case of Mars, you would want to add green house gasses to warm the planet.
Possible mechanisms include:
  1. Your first though might be to set up solar panels that will use the energy they generate to break the Martian CO2 atmosphere into carbon and oxygen. But CO2 is really stable and carbon needs something to bond with, and if this was so easy, why not do it on earth and solve global warming/climate change?
  2. Put a satellite with a mirror in orbit to focus light onto the polar ice caps, melting them. The polar ice caps are mostly dry ice, which if converted to gaseous CO2 could raise the atmospheric pressure. Unfortunately, you’ll need a really fucking big mirror to even make a dent. Annual difference due to solar weather will make more of a difference than any satellite we could currently afford to build and send to Mars.
  3. Dandridge Cole and Donald Cox suggested bringing in large amounts of ammonia from comets to serve as green house gases to melt the polar ice caps. But how do you get them there? It’s hard enough getting people to the ISS, let alone doing astronomical construction projects.
Remember, the sum of humanity has been pumping carbon dioxide into the earth’s atmosphere for the better part of 200 years, and the effects have been slow to appear, so slow that’s it’s still hard to convince Americans it matters. So now how do you get a small team of scientists to do it on a planet we haven’t even set foot on yet?
So people on Mars? Sure, might be possible in our lifetime, but they’re not going to go frolicking in the rust fields with their shoes off any time soon.

ανάλυση του φωτός

By Captain76:NikonD90+TAMRON SP10-24mm (Own work) [CC BY-SA 3.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0)], via Wikimedia Commons

Why are there seven colors in the rainbow?


Short answer: There aren’t.
Long answer: Isaac Newton was one of the first people to rigorously experiment with light by observing how white light can be decomposed into a full rainbow spectrum using a prism. He observed how objects would absorb and transmit certain parts of the spectrum by separating out colors from the spectrum for experiments. By shining those colored rays on different objects he concluded that those different parts of the spectrum would not change their color if scattered. This overturned the classical theory of light, which claimed that sunlight was “pure” and was converted into different colors when scattered from objects. In short, Newton showed that white sunlight already contained those colors.

By Dispersive_Prism_Illustration_by_Spigget.jpg: Spigget derivative work: Cepheiden (Dispersive_Prism_Illustration_by_Spigget.jpg) [CC BY-SA 3.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0) or GFDL (http://www.gnu.org/copyleft/fdl.html)], via Wikimedia Commons
You can add “Father of Optics and Color Theory” to Newton’s long list of accolades, which include inventing classical physics as well as dicking Leibniz out of his share of credit for co-inventing calculus.

Newton’s theory of color also has one more weird component, owing to Newton’s interest in alchemy and the ancient Greeks, who had a bit of an obsession with the number seven. For example they developed a correspondence between the seven known planets in the night sky and the seven days of the week (Sun-day, Moon-day, … , Saturn-day). They also only knew of seven metals, and believed each had an associated planet so the number seven is pretty ubiquitous in ancient texts.

By The original uploader was Mark22 at English Wikipedia (Transferred from en.wikipedia to Commons.) [Public domain], via Wikimedia Commons
The Seven Wonders of the Ancient World? Basically the original clickbait list.

Basically, the number seven shows up a lot in alchemy, and Newton was a bit of an alchemist. Newton originally subdivided the spectrum he observed into just five colors – red, yellow, green, blue, and violet. He revised it to include seven colors which he published in his treatise on light, “Opticks,” where he argues for a correspondence between the seven colors and the seven musical notes. This isn’t actually that weird – Newton believed the colors were cyclical (like the musical scale) so he placed red adjacent to violet, thereby inventing the color wheel. I guess when you invent as much science as Newton you’re allowed to stylize it however you want.
Anyway, to make the point one last time, take a look at this spectrum:

By Gringer (Own work) [Public domain], via Wikimedia Commons

With our modern understanding of the electromagnetic spectrum we know that visible light is any light with wavelengths between about 390 and 700 nm. This means that light comes in a continuum, with smooth transitions between colors. Furthermore, the human eye is capable of distinguishing hundreds of colors! The “Seven Colors of the Rainbow” is completely arbitrary.

χώρος και χρόνος Δ. Σιμόπουλου

χώρος και χρόνος
πηγή : physicsgg

Teaching Kids real math with computers


Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2015

εσωτερική ενέργεια


Ρυθμοί μεταβολών στις α.α.τ.

Α.Δ.Ε. και μείωση δυναμικού στα άκρα αντίστασης

free mobility 2015-2016

Πανελλήνια εκστρατεία Ecomobility 2014-2015

ένα επίκαιρο άρθρο του Γ. Σκαμπαρδώνη ( εφημ. Μακεδονία )

Κυριακή, 23 Αυγούστου 2015

Η νοημοσύνη ως εντροπική δύναμη

Αφού υπάρχει μαθηματική εξίσωση που υπολογίζει την ευτυχία (διαβάστε σχετικά ΕΔΩ), δεν θα υπήρχε και μια εξίσωση που να αναφέρεται στην νοημοσύνη;
intelligence equation
Η εξίσωση για την ευφυΐα
Λοιπόν, υπάρχει μια τέτοια εξίσωση και την παρουσίασε ο φυσικός Alex Wissner-Gross σε μια ομιλία του πριν από μερικούς μήνες.
O τίτλος της διάλεξης ήταν «Μια νέα εξίσωση για τη νοημοσύνη» και βασιζόταν στην εργασία που δημοσίευσε μαζί με τον C. E. Freer στο περιοδικό Physical Review Letters:
Η εξίσωση που παρουσίασε ο Alex Wissner-Gross ως εξίσωση της νοημοσύνης είχε την μορφή:
\vec{F} = T \, \nabla S_{T}
Τα σύμβολα που περιέχονται στην παραπάνω εξίσωση αναγνωρίζονται εύκολα:
το \vec{F}  εκφράζει δύναμη, T  είναι η θερμοκρασία, \nabla  το ανάδελτα και S_{T}  η εντροπία.
Το νόημα της εξίσωσης αυτής, σύμφωνα με τον Wissner-Gross, είναι ότι η νοημοσύνη μπορεί να ιδωθεί ως μια φυσική δύναμη η οποία μεγιστοποιεί την μελλοντική ελευθερία δράσης. Υποτίθεται πως ένα ευφυές σύστημα προβλέπει καλύτερα το μέλλον και μπορεί να αλλάξει τον κόσμο προς τη σωστή κατεύθυνση.
Δεν μπορώ να πω αν ο Wissner-Gross έχει δίκιο ή όχι. Όμως έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι δίνει στη νοημοσύνη την μορφή μιας εντροπικής δύναμης.
Η εντροπική δύναμη είναι μια φαινομενολογική δύναμη που εμφανίζεται σε ένα σύστημα εξαιτίας της φυσικής τάσης προς αύξηση της εντροπίας. Δηλαδή οι εντροπικές δυνάμεις ουσιαστικά οφείλονται στον δεύτερο θερμοδυναμικό νόμο.
Όμως από που κι ως που το δεύτερο μέλος της εξίσωσης για τη νοημοσύνη, \vec{F} = T \, \nabla S_{T} , εκφράζει μια δύναμη ή μ’ άλλα λόγια, πως «αναδύεται» μια δύναμη από την εντροπία; Αυτό γίνεται κατανοητό αν γράψουμε την εξίσωση στη μια διάσταση:
F = T \, dS/dx
Τώρα μπορούμε εύκολα να την αποδείξουμε, ξεκινώντας από την θερμοδυναμική ταυτότητα
dE = T \, dS - P \, dV + \mu \, dN
όπου E  η ενέργεια του συστήματος, T  η θερμοκρασία, P  η πίεση, V  ο όγκος, \mu  το χημικό δυναμικό και N ο αριθμός των σωματιδίων του συστήματος.
Κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις, η παραπάνω εξίσωση μπορεί να γίνει απλούστερη
dE = T \, dS
Αν η ενέργεια και η εντροπία εξαρτώνται από την συντεταγμένη x, τότε παραγωγίζοντας ως προς x προκύπτει
dE/dx = T \, dS/dx
όπου η παράγωγος της ενέργειας εκφράζει δύναμη (την εντροπική δύναμη):
F(x) = T \, dS/dx
Η πίεση ενός ιδανικού αερίου ή το φαινόμενο της ώσμωσης είναι τα πιο κοινά παραδείγματα εντροπικών δυνάμεων. Και σύμφωνα με τον Wissner-Gross, φαίνεται να υπάρχει μια πιθανή σύνδεση μεταξύ της νοημοσύνης και της μεγιστοποίησης της εντροπίας, στην μορφή μιας εξίσωσης που εκφράζει εντροπική δύναμη.
Υ.Γ. Ο Erik Verlinde το 2010, στην εργασία του με τίτλο «On the Origin of Gravity and the Laws of Newton» υποστήριξε ότι και η βαρύτητα είναι μια εντροπική δύναμη! Αλλά αυτό είναι μια άλλη «ανάρτηση»…

the dark side of the moon

Η αθέατη πλευρά της Σελήνης


… από απόσταση 1,5 εκατομμυρίων χιλιομέτρων

(Image: NASA/NOAA)
(Image: NASA/NOAA)
Η πρώτη φορά που ο άνθρωπος φωτογράφησε την αθέατη πλευρά της Σελήνης ήταν το 1959 με το διαστημικό σκάφος Luna 3, από απόσταση 63.500 χιλιομέτρων.
Οι εικόνες του Luna 3 ήταν χαμηλής ανάλυσης και δεν έχουν καμία σχέση με τις φωτογραφίες που έστειλε στις 16 Ιουλίου 2015 ο δορυφόρος  Deep space Climate Observatory (DSCOVR), από πολύ μεγαλύτερη απόσταση – 1,5 εκατομμύρια χιλιόμετρα.
Κι αν αναρωτιέστε γιατί η αθέατη πλευρά της Σελήνης δεν είναι σκοτεινή τότε … μάλλον σας έχουν μπερδέψει οι Pink Floyd με το «The dark side of the moon»  !

1ος μεσημβρινός

Γιατί ο πρώτος μεσημβρινός της Γης μετακινήθηκε



Η διακεκομμένη γραμμή παριστάνει τον μεσημβρινό του Airy στο Γκρίνουιτς ή αλλιώς τον πρώτο μεσημβρινό. Η συνεχής γραμμή παριστάνει τη νέα θέση ου
Η διακεκομμένη γραμμή παριστάνει τον μεσημβρινό του Airy στο Γκρίνουιτς ή αλλιώς τον πρώτο μεσημβρινό. Η συνεχής γραμμή παριστάνει τη νέα θέση ου
Το 1884, οι χώρες που συμμετείχαν στο Διεθνές Συνέδριο Μεσημβρινού στην Ουάσινγκτον αποφάσισαν να ορίσουν τον πρώτο μεσημβρινό της Γης -με βάση τον οποίο υπολογίζεται το γεωγραφικό μήκος- ως τον μεσημβρινό που διέρχεται από το αστεροσκοπείο του Γκρίνουιτς έξω από το Λονδίνο. Σήμερα, όμως, ο πρώτος μεσημβρινός βρίσκεται 102 μέτρα πιο ανατολικά.
Ο λόγος για αυτή τη μάλλον μεγάλη διαφορά είναι το GPS, το οποίο χρησιμοποιεί δορυφόρους για να μετρά τις ακριβείς συντεταγμένες σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη. Η τεχνική αυτή διαφέρει σημαντικά από αυτές που χρησιμοποιούνταν παλαιότερα στο Γκρίνουιτς, εξηγεί μια νέα μελέτη για την ιστορία του πρώτου μεσημβρινού στην επιθεώρηση Journal of Geodesy.
Ο παραδοσιακός πρώτος μεσημβρινός σημειώνεται στο έδαφος γύρω από το αστεροσκοπείο με μια γραμμή από ανοξείδωτο χάλυβα, η οποία αν επεκτεινόταν θα συνέδεε τους δύο πόλους της Γης και θα έτεμνε κάθετα τον ισημερινό. Εξ ορισμού, το γεωγραφικό μήκος πάνω σε αυτή τη γραμμή είναι μηδέν μοίρες.
Μόνο μία τέτοια γραμμή, ή μεσημβρινός, περνά από κάθε σημείο του πλανήτη. Ο μεσημβρινός του Γκρίνουιτς υπολογίστηκε με ένα εξειδικευμένο τηλεσκόπιο, το τηλεσκόπιο μεσημβρινής διάβασης ή μεσημβρινό κύκλο, το οποίο μετρά τις θέσεις άστρων και επιτρέπει τον υπολογισμό της τοπικής ώρας.
Το σημαντικό είναι ότι το όργανο αυτό πρέπει να τοποθετείται σε απόλυτα κατακόρυφη θέση, η οποία υπολογιζόταν από ένα βαρίδι που κρεμόταν μέσα σε μια λεκάνη γεμάτη υδράργυρο ώστε να δημιουργεί μια επίπεδη, οριζόντια επιφάνεια.
Το πρόβλημα, εξηγεί η νέα αμερικανική μελέτη, είναι ότι το κατακόρυφο όπως μετράται με αυτή τη μέθοδο επηρεάζεται από τοπικές συνθήκες. Το κυριότερο είναι ότι η Γη δεν είναι μια τέλεια, ομοιογενής σφαίρα. Μεγάλες συγκεντρώσεις μάζας όπως τα βουνά διαταράσσουν τοπικά το βαρυτικό πεδίο και μαζί με αυτό τις αστρονομικές μετρήσεις των μεσημβρινών.
Αντίθετα, η τεχνολογία του GPS επιτρέπει στους ερευνητές να μετρούν το κατακόρυφο από το Διάστημα ως μια νοητή γραμμή που περνά ακριβώς από το κέντρο της Γης.
Όπως αναφέρουν οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια, του Αστεροσκοπείου του Αμερικανικού Ναυτικού, της Εθνικής Υπηρεσίας Γεωχωρικών Δεδομένων και Πληροφοριών και της εταιρείας Analytical Graphics, η απόκλιση των 102 μέτρων στο Γκρίνουιτς μπορεί πράγματι να υπολογιστεί με ακρίβεια από χάρτες του βαρυτικού πεδίου.
«Με την πρόοδο της τεχνολογίας, η αλλαγή του πρώτου μεσημβρινού ήταν αναπόφευκτη» συνοψίζει ο Κεν Σέιντελμαν, αστρονόμος του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια.
Σήμερα, μόνο οι τουρίστες που συμβουλεύονται το GPS στα κινητά τους τηλέφωνα αντιλαμβάνονται ότι η χαλύβδινη γραμμή στο έδαφος απέχει αρκετά από τον πραγματικό πρώτο μεσημβρινό. Όπως σχολιάζει ο Σέιντελμαν, «ίσως πρέπει να τοποθετηθεί [στο έδαφος] ένα νέο σημάδι που σημειώνει τον νέο πρώτο μεσημβρινό».
Βαγγέλης Πρατικάκης – news.in.gr – news.virginia.edu

Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Univers de particules

Univers de particules
Univers de particules