Πέμπτη, 22 Απριλίου 2010

Πηγές ρύπανσης

τα δικαιώματα των παιδιών

Η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού με απλά λόγια
Όλα τα παιδιά έχουν δικαιώματα που προβλέπονται από νόμους και διεθνείς συμβάσεις.
Το σημαντικότερο κείμενο για τα δικαιώματα των παιδιών, είναι η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού του 1989 που την έχουν υπογράψει 191 χώρες και είναι νόμος στην χώρα μας.
Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε τη Σύμβαση αυτή με λίγα και απλά λόγια.

1: ορισμός
“Παιδιά” θεωρούνται όλα τα κορίτσια και τα αγόρια από 0 έως 18 ετών.

2: απαγόρευση διακρίσεων
Όλα τα παιδιά είναι ίσα. Έχουν δικαίωμα να τα αντιμετωπίζουν χωρίς διακρίσεις λόγω της φυλής, του φύλου, της γλώσσας, της θρησκείας,
των απόψεων, της περιουσίας, της κατάστασης, των ιδιαίτερων αναγκών ή της εμφάνισής τους.

3: το συμφέρον του παιδιού
Όταν οι μεγάλοι παίρνουν αποφάσεις που αφορούν τα παιδιά, πρέπει να υπολογίζουν πριν από όλα το συμφέρον των παιδιών. Η Πολιτεία πρέπει
να προστατεύει και να φροντίζει τα παιδιά, αν οι γονείς τους δεν μπορούν να το κάνουν.

4: μέτρα της Πολιτείας
Η Πολιτεία πρέπει να παίρνει όλα τα κατάλληλα μέτρα για να εφαρμόζονται τα δικαιώματα των παιδιών.

5: ρόλος γονέων και κηδεμόνων
Οι γονείς ή οι κηδεμόνες ενός παιδιού είναι υπεύθυνοι να το μεγαλώνουν έτσι ώστε να αναπτύσσονται οι ικανότητές του και να το βοηθούν να μάθει
και να ασκεί τα δικαιώματά του.

6: δικαίωμα στη ζωή
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα στη ζωή, την επιβίωση και την ανάπτυξη.

7: όνομα και ιθαγένεια
Δικαίωμα κάθε παιδιού είναι να γράφεται στο ληξιαρχείο με τη γέννησή του και να έχει όνομα, επώνυμο και ιθαγένεια, δηλαδή να ανήκει σε μια χώρα.

8: ταυτότητα
Η Πολιτεία πρέπει να βοηθά τα παιδιά να διατηρούν την ταυτότητα, την ιθαγένεια και τις οικογενειακές τους σχέσεις.

9: ζωή και επικοινωνία με τους γονείς
Κάθε παιδί έχει δικαίωμα να ζει μαζί με τους γονείς του, εκτός αν αυτοί ζουν χωριστά, αν δεν μπορούν να το φροντίσουν ή αν πρέπει να απομακρυνθεί από αυτούς για το καλό του. Όταν ζει μακριά από τους γονείς του, το παιδί έχει δικαίωμα να τους βλέπει και να επικοινωνεί μαζί τους, εκτός αν αυτό
είναι αντίθετο με το συμφέρον του.

10: οικογενειακή επανένωση
Αν ένα παιδί ζει σε διαφορετική χώρα από τους γονείς του, έχει δικαίωμα να ξανασμίξει μαζί τους και να μείνουν στο ίδιο μέρος.

11: παράνομες μετακινήσεις στο εξωτερικό
Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από κάθε παράνομη απομάκρυνσή τους από τη χώρα στην οποία ζουν.

12: ελευθερία γνώμης
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να εκφράζουν ελεύθερα τις απόψεις τους. Οι μεγάλοι πρέπει να ακούν και να παίρνουν σοβαρά υπόψη τους τη γνώμη
των παιδιών για θέματα που τα αφορούν, ανάλογα με την ηλικία και την ωριμότητά τους.

13: ελευθερία έκφρασης
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να αναζητούν, να μαθαίνουν και να μεταδίδουν πληροφορίες και ιδέες, και να εκφράζονται ελεύθερα, μέσα από τον γραπτό
ή προφορικό λόγο, την τέχνη ή άλλους τρόπους, αρκεί να σέβονται τα δικαιώματα των άλλων.

14: ελευθερία σκέψης και θρησκείας
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να σκέφτονται ελεύθερα και να πιστεύουν σε μια θρησκεία.

15: ελευθερία συνάντησης και ομαδικής συνεργασίας
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να συναντιόνται, να συνεργάζονται και να συμμετέχουν σε συγκεντρώσεις, αρκεί να μην παραβιάζουν τα δικαιώματα
των άλλων.

16: ιδιωτική ζωή
Κανείς δεν μπορεί να επεμβαίνει αυθαίρετα ή παράνομα στην ιδιωτική ζωή, την οικογένεια, την κατοικία ή την αλληλογραφία ενός παιδιού,
ούτε να προσβάλλει την τιμή και την υπόληψή του.
17: πληροφόρηση
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να μαθαίνουν τι συμβαίνει γύρω τους από τα μέσα ενημέρωσης (εφημερίδες, ραδιόφωνο, τηλεόραση, ηλεκτρονικά μέσα).
Η Πολιτεία πρέπει να ενθαρρύνει τα μέσα να διαδίδουν χρήσιμες πληροφορίες και να προστατεύουν τα παιδιά από ό,τι μπορεί να τα βλάψει.

18: ευθύνες και υποστήριξη γονέων
Οι γονείς ή κηδεμόνες ενός παιδιού έχουν τη ευθύνη της ανατροφής και της ανάπτυξής του. Η Πολιτεία πρέπει να τους βοηθά σε αυτή την αποστολή
και να εξασφαλίζει τη δημιουργία υπηρεσιών φροντίδας για τα παιδιά.
19: βία, παραμέληση, εκμετάλλευση
Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από κάθε μορφή βίας, προσβολής, παραμέλησης, εγκατάλειψης, σωματικής, ψυχολογικής, πνευματικής
ή σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης, όσο βρίσκονται στην ευθύνη των γονιών ή των κηδεμόνων τους ή άλλων προσώπων στα οποία αυτοί
τα έχουν εμπιστευθεί.
20: εναλλακτική επιμέλεια
Όταν ένα παιδί δεν ζει με την οικογένειά του ή αυτή δεν μπορεί να το φροντίσει, έχει δικαίωμα ειδικής προστασίας και βοήθειας, μέσα από θεσμούς όπως
η υιοθεσία, η φιλοξενία σε ανάδοχη οικογένεια ή σε κατάλληλη στέγη / ίδρυμα.
21: υιοθεσία
Η Πολιτεία πρέπει να παίρνει όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε μια υιοθεσία που γίνεται στην ίδια χώρα ή σε άλλη, να είναι σύμφωνη με το νόμο και
να λαμβάνεται υπόψη πάνω απ’ όλα το συμφέρον του παιδιού.
22: παιδιά πρόσφυγες
Τα παιδιά πρόσφυγες, που έχουν φύγει μόνα ή συνοδευόμενα από τους δικούς τους από την πατρίδα τους επειδή εκεί κινδύνευαν, έχουν δικαίωμα ειδικής προστασίας και απολαμβάνουν όλα τα δικαιώματα που έχουν και τα άλλα παιδιά.
23: παιδιά με αναπηρίες
Τα παιδιά με σωματικές ή πνευματικές αναπηρίες έχουν δικαίωμα να ζουν σε συνθήκες που εγγυώνται την αξιοπρέπειά τους και ευνοούν την αυτονομία τους. Να απολαμβάνουν ειδική φροντίδα και να συμμετέχουν ισότιμα στην εκπαίδευση και την κοινωνική ζωή.
24: υγεία και ιατρικές υπηρεσίες
Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα στην προληπτική φροντίδα της υγείας τους και όταν αρρωσταίνουν να χρησιμοποιούν τις απαραίτητες ιατρικές υπηρεσίες για τη θεραπεία τους.
25: επανεξέταση αναδοχής
Όταν ένα παιδί τοποθετείται σε ένα ίδρυμα ή μια ανάδοχη οικογένεια, η Πολιτεία πρέπει να παρακολουθεί και να ελέγχει αν το φροντίζουν σωστά
και αν απολαμβάνει όλα τα δικαιώματά του.
26: κοινωνική πρόνοια
Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να απολαμβάνουν την κατάλληλη κοινωνική φροντίδα και ασφάλιση.
27: ανάπτυξη και επίπεδο ζωής
Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα σε ένα αξιοπρεπές επίπεδο ζωής: να έχουν φαγητό, ρούχα και να ζουν σε ένα ασφαλές σπίτι, ώστε να έχουν ομαλή σωματική, πνευματική, ψυχική, ηθική και κοινωνική ανάπτυξη. Αν οι γονείς τους δεν μπορούν να τους τα προσφέρουν, η Πολιτεία πρέπει να τους βοηθάει.
28: εκπαίδευση
Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα να πηγαίνουν στο σχολείο και να έχουν ίσες ευκαιρίες σε αυτό.
Η Πολιτεία πρέπει να παίρνει μέτρα ώστε τα παιδιά να γράφονται και να μη διακόπτουν το σχολείο. Τα μέτρα για τη σχολική πειθαρχία πρέπει να σέβονται τα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια των μαθητών.
29: σκοποί εκπαίδευσης
Η εκπαίδευση πρέπει να βοηθάει τα παιδιά να αναπτύσσουν τις ικανότητες και την προσωπικότητά τους και να μαθαίνουν να σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, τους διαφορετικούς πολιτισμούς και το φυσικό περιβάλλον.
30: μειονότητες
Τα παιδιά που ανήκουν σε εθνικές, γλωσσικές ή θρησκευτικές μειονότητες, έχουν δικαίωμα να έχουν τη δική τους πολιτιστική ζωή, να χρησιμοποιούν
τη γλώσσα τους και να ασκούν τη θρησκεία τους.
31: ελεύθερος χρόνος και ψυχαγωγία
Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα να ξεκουράζονται, να έχουν ελεύθερο χρόνο, να παίζουν, να ψυχαγωγούνται και να ασχολούνται με πράγματα
που τους ενδιαφέρουν.
32: παιδική εργασία, οικονομική εκμετάλλευση
Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από την οικονομική εκμετάλλευση και οποιαδήποτε επικίνδυνη εργασία μπορεί να βάλει σε κίνδυνο την εκπαίδευση, την υγεία ή την ανάπτυξή τους. Η Πολιτεία πρέπει να ρυθμίζει, σύμφωνα με τις διεθνείς συμβάσεις, τα κατώτατα όρια ηλικίας, τα ωράρια και τις συνθήκες εργασίας για ανηλίκους όπως και την επιβολή ποινών σε όσους τα παραβιάζουν.

33: ναρκωτικά
Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από την παράνομη χρήση ναρκωτικών ουσιών αλλά και να μη χρησιμοποιούνται στην παραγωγή και τη διακίνησή τους.

34: σεξουαλική βία και εκμετάλλευση
Είναι υποχρέωση της Πολιτείας να προστατεύει τα παιδιά από κάθε μορφή σεξουαλικής βίας και εκμετάλλευσης, όπως ο εξαναγκασμός σε σεξουαλική δραστηριότητα, η πορνεία και η πορνογραφία.
35: απαγωγή και εμπορία παιδιών
Τα κράτη παίρνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα για να εμποδίσουν τις απαγωγές, την πώληση και το δουλεμπόριο των παιδιών.

36: άλλες μορφές εκμετάλλευσης
Τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από οποιαδήποτε άλλη μορφή εκμετάλλευσης που μπορεί να βλάπτει την ευημερία τους.

37: βασανιστήρια και στέρηση ελευθερίας
Κανένα παιδί δεν πρέπει να υποβάλλεται σε βασανιστήρια ή άλλη απάνθρωπη ή εξευτελιστική τιμωρία. Η θανατική ποινή και η ισόβια φυλάκιση απαγορεύεται να επιβάλλονται σε παιδιά. Η σύλληψη και κράτηση ανηλίκων πρέπει να είναι σύμφωνη με το νόμο, να έχει την ελάχιστη δυνατή χρονική διάρκεια και να ανταποκρίνεται στην ανάγκες της ηλικίας τους.

38: ένοπλες συρράξεις
Σε περίπτωση πολέμου, τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται. Απαγορεύεται να συμμετέχουν σε εχθροπραξίες παιδιά κάτω των 15 ετών.

39: επανένταξη παιδιού-θύματος
Η Πολιτεία πρέπει να φροντίζει τα παιδιά που είναι θύματα παραμέλησης, κακομεταχείρισης, εκμετάλλευσης ή πολέμων για να ξεπερνούν τα τραύματά τους και να συμμετέχουν φυσιολογικά στην κοινωνική ζωή.
40: δικαιοσύνη / ποινική μεταχείριση
Κάθε παιδί ύποπτο, κατηγορούμενο ή καταδικασμένο για μια παράνομη πράξη έχει δικαίωμα να το αντιμετωπίζουν με αξιοπρέπεια, ανθρωπισμό και σεβασμό στις ανάγκες του, να ενημερώνεται για την υπόθεσή του σε γλώσσα που καταλαβαίνει και να έχει νομική βοήθεια για να μπορεί να υπερασπίζεται τον εαυτό του.
41: ευνοϊκότερες ρυθμίσεις
Αν οι νόμοι μιας χώρας προστατεύουν καλύτερα τα δικαιώματα των παιδιών από ό,τι αυτή η Σύμβαση, τότε πρέπει να εφαρμόζονται εκείνοι.
42: γνωστοποίηση
Τα κράτη έχουν υποχρέωση να κάνουν γνωστά στους μεγάλους και στα παιδιά τις αρχές και το περιεχόμενο αυτής της Σύμβασης.
43-54: εφαρμογή και έλεγχος
Μια ειδική Επιτροπή στον ΟΗΕ παρακολουθεί την εφαρμογή της Σύμβασης σε όλα τα κράτη που την έχουν υπογράψει. Οι κυβερνήσεις οφείλουν
να στέλνουν εκθέσεις κάθε πέντε χρόνια και η Επιτροπή, αφού τις εξετάσει, τους στέλνει παρατηρήσεις και προτάσεις της.

Δευτέρα, 19 Απριλίου 2010

Ιστορία ηλεκτρονίου

Electron - History

The electron is a negatively charged subatomic particle which is an important component of the atoms which make up ordinary matter. The electron is fundamental, in that it is not believed to be made up of smaller constituents. The size of the charge on the electron has for many years been considered the fundamental unit of charge found in nature. All electrical charges were believed to be integral multiples of this charge. Recently, however, considerable evidence has been found to indicate that particles classified as mesons and baryons are made up of objects called quarks, which have charges of either 2/3 or 1/3 the charge on the electron. For example, the neutrons and protons, which make up the nuclei of atoms, are baryons. However, scientists have never been able to observe an isolated quark, so for all practical purposes the charge on the electron can still be considered the fundamental unit of charge found in nature. The magnitude of this charge, usually designated by e, has been measured very precisely and is 1.602177 × 10-19 coulombs. The mass of the electron is small even by atomic standards and has the value 9.109389 × 10-31 kg (0.5110 M V/c2 e , being only about 1/1836 the mass of the proton.

All atoms found in nature have a positively charged nucleus about which the negatively charged electrons move. The atom is electrically neutral and thus the positive electrical charge on the nucleus has the same magnitude as the negative charge due to all the electrons. The electrons are held in the atom by the attractive force exerted on them by the positively charged nucleus. They move very rapidly about the nucleus in orbits which have very definite energies, forming a sort of electron cloud around it. Some of the electrons in a typical atom can be quite close to the nucleus, while others can be at distances which are many thousands of times larger than the diameter of the nucleus. Thus, the electron cloud determines Figure 1. Illustration by Hans & Cassidy. Courtesy of Gale Group. the size of the atom. It is the outermost electrons that determine the chemical behavior of the various elements. The size and shape of the electron clouds around atoms can only be explained utilizing a field of physics called quantum mechanics.

In metals, some of the electrons are not tightly bound to atoms and are free to move through the metal under the influence of an electric field. It is this situation that accounts for the fact that most metals are good conductors of electricity and heat.

Quantum theory also explains several other rather strange properties of electrons. Electrons behave as if they were spinning, and the value of the angular momentum associated with this spin is fixed; thus it is not surprising that electrons also behave like little magnets. The way electrons are arranged in some materials, such as iron, causes these materials to be magnetic. The existence of the positron, the antiparticle of the electron, was predicted by French physicist Paul Dirac in 1930. To predict this antiparticle, he used a version of quantum mechanics which included the effects of the theory of relativity. The positron's charge has the same magnitude as the electron's charge but is positive. Dirac's prediction was verified two years later when the positron was observed experimentally by Carl Anderson in a cloud chamber used for research on cosmic rays. The positron does not exist for very long in the presence of ordinary matter because it soon comes in contact with an ordinary electron and the two particles annihilate, producing a gamma ray with an energy equal to the energy equivalent of the two electron masses, according to Einstein's famous equation E = mc2.



As has been the case with many developments in science, the discovery of the electron and the recognition Electron cloud. ArSciMed/Science Photo Library/Photo Researchers, Inc. Reproduced by permission. of its important role in the structure of matter evolved over a period of almost 100 years. As early as 1838, English physicist Michael Faraday found that when a charge of several thousand volts was applied between metal electrodes in an evacuated glass tube, an electric current flowed between the electrodes. It was found that this current was made up of negatively charged particles by observing their deflection in an electric field. Credit for the discovery of the electron is usually given to the English physicist J. J. Thomson. He was able to make quantitative measurements of the deflection of these particles in electric and magnetic fields and measure e/m, the ratio of their charge to mass.

Later, similar measurements were made on the negatively charged particles emitted by different cathode materials and the same value of e/m was obtained. When the same value of e/m was also obtained for "electrons" emitted by hot filaments (called thermionic emission) and for photoelectrons emitted when light hits certain surfaces, it became clear that these were all the same type of particle, and the fundamental nature of the electron began to emerge. From these and other measurements it soon became known that the charge on the electron was roughly 1.6 × 10-19 coulombs. But the definitive experiment, which indicated that the charge on the electron was the fundamental unit of charge in nature, was carried out by Robert A. Millikan at the University of Chicago between 1907 and 1913. A schematic diagram of this famous "oil drop" experiment is shown in Figure 1. Charged oil drops, produced by an atomizer, were sprayed into the electric field maintained between two parallel metal plates. By measuring the terminal velocity of individual drops as they fell under gravity and again as they rose under an applied electric field, Millikan was able to measure the charge on the drops. He measured the charge on thousands of drops and was able to follow some drops for long periods of time and to observe changes in the charge on these drops produced by ionizing x rays. He observed many drops with only a single electronic charge and never observed a charge that was not an integral multiple of this fundamental unit. Millikan's original measurements gave a value of 1.591 × 10-19 coulombs. These results do not prove that nonintegral charges do not exist, but because many other different experiments later confirmed Millikan's result, he is generally credited with discovering the fundamental nature of the charge on the electron, a discovery for which he received the Nobel Prize in physics in 1923.



Read more: Electron - History http://science.jrank.org/pages/2374/Electron.html#ixzz0lUO80pyC

Κυριακή, 18 Απριλίου 2010

maths


Street fighting and math hardly seem like they would fit together.But for Massachusetts Institute of Technology professor Sanjoy Mahajan, street fighting is a perfect analogy to encourage his students to use educated guesswork to solve math problems in the real world.
“In street fighting, the beautiful form of a kick doesn’t matter,” Mahajan said in a phone interview with the Star. “What really helps you is if you connect and get results you need and survive. You can think of problem-solving as being in a duel with nature. You want to get to the end. The beauty and the elegance of it doesn’t matter.”
In his course, the “Art of Approximation in Science and Engineering,” Mahajan
associate director for teaching initiatives at MIT’s Teaching and Learning Laboratory, wants his students to use a variety of principles or ways of reasoning – everything from analogical to pictorial – to come up with solutions.
Mahajan believes essentially the students have to lower their standards – a hard thing for any educator to utter and even harder thing for perfection-wired students to embrace.
“They have been trained that science and engineering is all about rigor and exactness. And yes, it is at the end. But at first you need a rough idea of where you are. You need to lower your standards and get something on paper.”
Mahajan believes that if students focus on rigorous exact formulas of mathematics, they’ll never come up with solutions. “Life comes at you with roughly stated problems,” he said. And “you need rough answers.”
He often encourages students to draw a picture of why something is true and then they can usually apply the answer to a harder issue. “Our brain is more developed visually than symbolically,” he explains.
He also advises his students to find a simpler version of a problem they’re trying to solve and try to solve that first. Once that’s done, the student can apply the answer to the larger problem.
Another technique he said students can use is “the divide and conquer” form of reasoning. “If you have a hard problem, divide it into bits,” said Mahajan. “Like the British ran their Empire.”
Mahajan says the key to street-fighting math is to be intuitive and adept at understanding how equations work in the real world.
“You can use these techniques to explain interesting things about the physical world,” said Mahajan, who was born in England, grew up in New Jersey. He went on to study physics at Stanford, then mathematics at Oxford University. He did his PhD in theoretical physics at the California Institute of Technology and post-doc work at Cambridge University in England.
“I wish everyone would learn math this way.”
In an attempt to share his theories with the world, he has written a textbook for his students and anyone else who might be interested. Street Fighting Mathematics: The Art of Educated Guessing and Opportunistic Problem-Solving is published by MIT Press but is also available online, licensed under the Creative Commons Non-Commercial Share Alike. That means anyone who is interested can download it for free and distribute copies of it as long as they don’t sell it. It will be available to download on Wednesday, Mahajan said.
“My motivation for choosing that licence is that I am fortunate enough to get a salary in order to teach and share knowledge,” explained Mahajan. “It therefore seemed right that others benefit from, share and improve whatever ideas I develop, even if they cannot afford copies of the book.”
But he also hopes that people who can afford to purchase the book actually do, because he would like MIT Press to break even

Παρασκευή, 9 Απριλίου 2010

Spectacular South African Skeletons


Spectacular South African Skeletons Reveal New Species from Murky Period of Human Evolution
The discoverers argue that the nearly two-million-year-old fossils could be ancestral to us--but other scientists are not so sure



ANCESTRAL SPECIES?: New fossils from South Africa represent a previously unknown member of the human family, dubbed Australopithecus sediba. The remains include two partial skeletons, one of which preserves a largely complete skull, shown here.
Photo by Brett Eloff courtesy of Lee Berger and the University of the Witwatersrand

Scientists working in South Africa have unveiled fossils of a human species new to science that they say could be the direct ancestor of our genus, Homo. Discovered in Malapa cave—just 15 kilometers from the sites of Sterkfontein, Swartkrans and Kromdrai, which have yielded a number of important human fossils—the finds comprise two partial skeletons that are nearly 1.95 million years old. The researchers have given them the name Australopithecus sediba.
The pair—an adult female and juvenile male that may have been mother and son—appear to have fallen into the cave through a hole in the cave ceiling, perhaps while attempting to access a pool of water inside. So exceptional is the preservation of the skeletons, particularly the male, that the discovery is being likened to that of the famous Lucy fossil from Ethiopia and the Turkana boy from Kenya. But the startling mix of primitive and advanced traits evident in the remains is sparking debate over where on the family tree the new species belongs and raising important questions about the dawning of Homo.
The study of human origins has come a considerable way since German quarry workers discovered in 1856 the first fossil to be recognized as an early human (it was a Neandertal). Investigators have traced our roots back to perhaps seven million years ago, close to the point at which the human lineage diverged from that of our closest living relative, the chimpanzee; they have recovered extensive remains of australopithecines such as Lucy and her ilk, creatures that are transitional between apes and us; and they have unearthed fossils representing quite an array of species documenting the evolution of Homo. Considering the virtually nonexistent fossil trails of our cousins the chimps, bonobos and gorillas, the human fossil record is extraordinary.
There are, however, significant gaps in researchers' knowledge of how we came to be. One such blind spot is the origin of Homo. Most experts agree that Homo evolved from a species of Australopithecus—either A. afarensis (Lucy's species) or A. africanus. Connecting the dots between one of these australopithecine species and Homo has been difficult, though, because the oldest known Homo remains are so few and fragmentary.
Scientists’ best guess has been that Homo habilis, which lived between perhaps 2.3 million and 1.5 million years ago, signaled the debut of Homo and subsequently gave rise to H. erectus, the first hominin (member of the human lineage) to spread out from Africa across the globe and the one that is thought to have spawned later human species, including H. sapiens. But H. habilis is a relatively poorly understood species because the known specimens preserve few bones from below the head. In fact, some researchers wonder whether some of the fossils assigned to H. habilis might in fact belong to other species. "H. habilis has been on shaky footing for a long time," observes paleoanthropologist Leslie Aiello, president of the Wenner-Gren Foundation for Anthropological Research.
Into this morass falls A. sediba. In the paper describing the fossil remains, which will be published in the April 9 issue of Science along with a second paper detailing the geological context and age of the finds, Lee Berger of the University of the Witwatersrand in Johannesburg and his colleagues suggest that A. africanus gave rise to A. sediba, which in turn gave rise to the genus Homo. Intriguingly, the team hints that A. sediba might even be more closely related to H. erectus than H. habilis is, thus potentially relegating H. habilis to a side branch of the family tree, rather than a coveted spot on the line leading to us

Τετάρτη, 7 Απριλίου 2010

Υπερήρωες και διδασκαλία Φυσικής





Superheroes do more than put the smackdown on supervillains. These costumed crime-fighters also teach physics, thanks to a University of Minnesota professor who tapped comic books for his classroom lectures.

While teaching introductory physics at the school, James Kakalios used examples from comic books, Star Wars and television shows to illustrate various scientific principles.

“I thought it would be a fun challenge to see if I could teach an entire physics class, covering everything from Isaac Newton to the transistor, but without an inclined plane or pulley in sight,” Kakalios told Wired.com in an e-mail interview. “Rather, all the examples would come from superhero comic books and, as much as possible, those times where the heroes got their physics right.”

The idea caught on with students, and Kakalios compiled his superpowered lessons into The Physics of Superheroes, a book that uses Spider-Man to teach the concept of centripetal acceleration, Iron Man to explain solid-state physics and the Flash to illuminate Einstein’s special theory of relativity.

Kakalios talks about the most believable (and the most ridiculous) superheroes and more in the Q&A below. To win a copy of the recently updated The Physics of Superheroes, just post a comment at the bottom of the interview. We will pick five winners at random. Comments must be received by 12:01 a.m. PST Jan. 24.




Professor James Kakalios enlists superheroes to teach physics.
Photo courtesy James Kakalios
Wired.com: What superhero is most ridiculous from a physics point of view?

James Kakalios: Well, it’s hard to top the Silver Age Superman — who could fly at superspeed, was strong enough to lift a high-rise office building with one hand (and somehow keep it from crumbling under its own weight), was invulnerable, had heat vision, telescopic vision, microscopic vision, superhearing, superbreath, superhypnotism and superventriloquism, all due to the fact that our sun, Sol, emits “yellow light” while under the “red light” of Krypton’s sun, Rao, he would be powerless. Why this shift of 80 nanometers in the peak emission of the wavelength of light would enable someone to bend steel in their bare hands has perplexed scientists to this day.

Wired.com:
What superhero is most reasonable from a physics point of view?

Kakalios: I used to say Batman, as he lacked any specific powers. E. Paul Zehr’s book Becoming Batman showed that even if you started training at age 10 as soon as your parents were killed in a mugging gone horribly wrong, it is doubtful that you could accomplish all the Caped Crusader does. Moreover, given the number of times Batman has been knocked unconscious in his 60-plus years of crime-fighting, the fact that he is not permanently brain damaged suggests he has some Homer Simpson-like skull padding, which might count as a superpower.

I would have to say Iron Man at this point. The only real “miracle exception from the laws of nature” that he must invoke is the power supply for the suit. If we had arc reactors the size of hockey pucks with the power-generation capability of three nuclear power plants, we could also fight with repulsor rays.

Wired.com: What’s your all-time favorite superhero or comic book series?

Kakalios: I have always been partial to the Flash — especially lately, when stuck in rush-hour traffic or when my flight has been canceled. I also have always been a fan of the Fantastic Four. I enjoyed their adventures, their familial interactions and the important role that the superscientist Reed Richards plays in the team.

Wired.com: Which came first for you: Your love of superheroes or your love of physics? How did the idea for The Physics of Superheroes come about?

Kakalios:
Believe it or not, as a kid in grade school, I was a fan of both science and comic books. Perhaps it was growing up in the 1960s, with the space race and the Sunday evening TV show The Twenty-First Century, narrated by Walter Cronkite, but I always saw science as something I wanted to do. This was reinforced by the superhero comic books at the time. Even those heroes who weren’t scientists in their secret identity made extensive use of scientific principles when battling the supervillain of the month. Moreover, these comics placed a premium on creative problem-solving, a skill highly valued in both scientific research and when attempting to escape from a death trap.

In high school, I fell away from both science and comic books — the former because I lacked confidence in my abilities, and the latter due to my discovering girls (a discovery that I am not given enough credit for in the scientific literature — but that’s for another time). But by the end of high school and the start of college, I found that I was indeed doing well enough to consider science as a career (some excellent teachers helped greatly). And in graduate school, while awaiting the results of my Candidacy Exam that I needed to pass to proceed onto a Ph.D., I picked up a stack of comic books to pass the time. An X-Men comic at the start of “The Dark Phoenix Saga” turned out to be very effective at pushing me off the wagon.

Wired.com: How do your students relate to physics lessons taught using superheroes as examples?

Kakalios: They really enjoy it. The real benefit is that the comic book stories do not list every detail in each panel. When Gwen Stacy is knocked off the George Washington bridge, the panel does not inform us of the height of the bridge tower, nor the time during which Spider-Man’s webbing stops her descent. We in the class must make reasonable assumptions of what these values must be. And this illustrates that the physics principles under discussion can be applied in a wide variety of situations, and are useful for providing quantitative conclusions. If physics works in comics books, it might even be useful in the real world!

Wired.com: What’s your favorite superhero movie?

Kakalios: For a straight superhero movie I love Iron Man, which shows the superhero as engineer and the engineer as superhero. When we see Tony Stark in his lab doing soldering, he is using the same soldering iron that I have in my lab — and he’s doing it right! (I’m probably the only person who saw Iron Man and got excited over the soldering.)

For an unconventional superhero movie, I would go with Watchmen (and not just because I was the unofficial science consultant for the film). I think Zack Snyder did an amazing job in faithfully translating what was considered an unfilmable graphic novel to the big screen. But for the best translation of superheroes to another medium, I would have to say the animated Justice League — the second season in particular. Every story in that season expertly captured why these characters have endured for 50 years, and why we fans hold them in such affection.

Wired.com: Any superhero costumes that are particularly illogical from a physics perspective? Any that make sense?

Kakalios: Well, in the Marvel Universe, the explanation for how the costumes can stretch, burst into flame or turn invisible and still function as clothing is that they are composed of unstable molecules. Which do exist — they are the molecules that explode or fall apart due to their instability! But actually there are shape-memory materials that can alter their configuration and return to their original shape, and there is continuing progress in developing fabrics that undergo structural alterations to changes in temperature or humidity. So here again, comics may wind up being ahead of the curve.

In the DC universe, the superhero must maintain their modesty. Superman and the Flash’s “aura” extends to their costume, and prevents their clothing from being destroyed by air drag or searing heat.

Regarding superhero accessories, one of my favorites is Captain America’s shield. It is composed of a unique alloy of steel for rigidity and vibranium to absorb the energy of a blow or death beam. (It is sometimes mistakenly stated that the shield is composed of adamantium and vibranium, but Cap had his shield for years before adamantium was invented, so that can’t be. As to the vibranium, this was experimentally verified by the famous materials scientist Stephen Colbert, when he struck Cap’s shield and announced that the ringing we heard was the sound of “indestructible Wakandan Vibranium.” Thus answering the question of what sound you would hear if you struck a material that absorbed all vibrations.



Read More http://www.wired.com/underwire/2010/01/physics-of-superheroes/#ixzz0kMB0AzKK

Τρίτη, 6 Απριλίου 2010

5η λεωφόρος Νέα Υόρκη





iPad
Οι χρήστες του θα μπορούν να σερφάρουν με ασύρματη σύνδεση στο διαδίκτυο, να ακούν μουσική, να παρακολουθούν ταινίες και τηλεοπτικά προγράμματα, να αποθηκεύουν φωτογραφίες, να διαβάζουν ηλεκτρονικές εκδόσεις βιβλίων, εφημερίδων και περιοδικών και να παίζουν ηλεκτρονικά παιχνίδια.

The iPhone was a big catalyst for the whole touchscreen industry, even if it’s just from a 3.5-inch mobile phone,” said Jennifer Halgrove, an analyst and director of display technologies with Display Search. “It encouraged people’s imaginations, and now companies are saying, ‘Oh, I can make a bigger one, and I can also have this user friendly interface.’ That really opened this industry.”

The idea of the tablet computer is nothing new to the tech industry. The development of tablet PCs can be traced as far back as 1888, when the United States Patent office granted a patent to electrical engineer Elisha Gray for an electrical-stylus device for capturing handwriting. In more recent years, plenty of hardware companies, such as Hewlett-Packard and Acer, have presented tablets that have only succeeded to fulfill a niche. Controlled with a stylus on a touch-sensitive “digitizer” screen, tablet PCs have traditionally been tailored toward artists and designers, failing to break into the mainstream.

Read More http://www.wired.com/gadgetlab/2009/08/dell-intel-tablet/#ixzz0kM6wIoIB

ΑΝΤΑΡΚΤΙΚΗ

Σάββατο, 3 Απριλίου 2010

Σωκράτης πάντα επίκαιρος

Όταν ρωτήσανε τον Σωκράτη να τους δώσει τον ορισμό του μορφωμένου ανθρώπου,
Δεν ανέφερε τίποτε για την συσσώρευση γνώσεων.
«Η μόρφωση είπε, είναι θέμα συμπεριφοράς...
Ποιους ανθρώπους λοιπόν θεωρώ μορφωμένους;
1. Πρώτα απ'όλους αυτούς που ελέγχουν δυσάρεστες καταστάσεις , αντί να ελέγχονται από αυτές...
2. Αυτούς που αντιμετωπίζουν όλα τα γεγονότα με γενναιότητα & λογική..
3. Αυτούς που είναι έντιμοι σε όλες τους τις συνδιαλλαγές..
4. Αυτούς που αντιμετωπίζουν γεγονότα δυσάρεστα και ανθρώπους αντιπαθείς καλοπροαίρετα..
5. Αυτούς που ελέγχουν τις απολαύσεις τους..
6. Αυτούς που δεν νικήθηκαν από τις ατυχίες & τις αποτυχίες τους..
7. Τελικά αυτούς που δεν έχουν φθαρεί από τις επιτυχίες και την δόξα τους...»
ΣΩΚΡΑΤΗΣ

ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΠΡΑΣΙΝΟ







tHINK gREEN
ACT GREEN
ΤΣΙΜΕΝΤΟ VS ΠΡΑΣΙΝΟ

--Τhomas Edison--

Πέμπτη, 1 Απριλίου 2010

Τα παιδία δεν παίζει -ντοκυμαντέρ






Κάθε μέρα η Αλεξάνδρα, ο Βλαντ, η Χρύσα και η υπόλοιπη παρέα μαζεύονται μπροστά στο σπίτι του Χρήστου για να παίξουν ποδόσφαιρο μέχρι να πέσει ο ήλιος Μόλις όμως ξεκινούν το παιχνίδι οι γείτονες αρχίζουν να διαμαρτύρονται, να φωνάζουν και να προσπαθούν να τα σταματήσουν με απειλές ή ακόμα και με τη βία. Τα παιδιά είναι σε αδιέξοδο και αναζητούν μια λύση για να μπορούν να παίζουν. Η Αλεξάνδρα αποφασίζει να μιλήσει στο δήμαρχο της πόλης τους και αναζητά συμπαραστάτες ανάμεσα στα υπόλοιπα παιδιά της παρέας. Η 'επιτροπή' των παιδιών αποφασίζει να επισκεφθεί το Δημαρχείο για να παρουσιάσουν το πρόβλημά τους, ζητώντας να δημιουργηθεί ένας χώρος παιχνιδιού σε ένα εγκαταλελειμμένο οικόπεδο της γειτονιάς τους.
Η ταινία βγήκε στις αίθουσες από τις 25 Μαρτίου

επιστημονική επανάσταση


Αναγνώστες

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Univers de particules

Univers de particules
Univers de particules